Nieuwe leverancier van groene stroom en gas

De kogel is door de kerk. Na meer dan een jaar voorbereiding lanceren we Elegant als nieuwe leverancier van groene stroom en aardgas in Vlaanderen.

De gedachten over de energiesector die we de voorbije maanden hier gepost hebben, waren niet altijd een blijde boodschap. Maar we kregen wel een pak bevestigende reacties. De steeds groeiende verontwaardiging over zaken die foutlopen in de sector is één van de motivaties voor de lancering van Elegant. We willen niet eeuwig tussen de stuurlui aan wal staan.

Hoog tijd dus voor een positief verhaal: Elegant wil een eerlijke, transparante en Vlaams verankerde energieleverancier zijn. We leveren dan ook uitsluitend lokaal geproduceerde groene stroom, en aardgas, aan gezinnen en KMO’s.

sos elegantIn tegenstelling tot de prijsbevriezing, is overstappen naar een nieuwe leverancier de enige realistische manier om het monopolie van de historische leveranciers te doorbreken. Daarom lanceert Elegant meteen ook de “Snelle Overstap Service”, of S.O.S. Elegant, speciaal voor klanten die al jaren “al slapend” veel te veel betalen.

Ontdek er alles over op www.elegant.be

Verliezen Electrabel en Luminus dan toch (stilaan)?

Misschien, heel misschien zouden de echte verliezers van de “gasoorlog” dan toch Electrabel en Luminus kunnen worden.

Na de commotie van de laatste dagen over de ultieme prijsverhoging van zowat alle leveranciers, houden alleen de grote twee vol dat ze in hun recht zijn. Waarschijnlijk is dat nog waar ook, maar qua perceptie is het dodelijk. De challengers haasten zich om te zeggen dat ze allemaal de regering volgen, nu die eindelijk ongeveer duidelijk gemaakt heeft wat ze precies bedoelden. Eneco zal niet verhogen en Lampiris kondigt nog een lagere gasprijs aan vanaf 1 mei.

Deze kleine spelers, die met kleinere marges werken, worden bij een lange bevriezing een pak kwetsbaarder voor internationale prijsstijgingen. Electrabel en Luminus hebben hier minder last van, en zullen via rechtszaken waarschijnlijk nog hun gelijk halen over de verhoging op 1 april ook. Op het eerste zicht niet echt bevorderlijk voor de concurrentie …

Maar toch zou het kunnen verkeren. Misschien was het beschamende schouwspel van de voorbije week wel het langverwachte weksignaal voor een groot pak slapende klanten?

Want uiteindelijk is dat hetgene dat het meest zal bijdragen tot een substantiële verlaging van de energiefactuur van gezinnen en KMO’s: weggaan bij de historische spelers. Er is keuze zat, en qua prijs liggen de kleinere spelers allemaal op een zakdoek bij elkaar – ver onder de standaardtarieven van Electrabel en Luminus.

De zeer moeizame, bijna manu-militari doorgevoerde prijsbevriezing moet een gemiddeld gezin zo’n 58,40 euro opbrengen in 2012 en 117 euro in 2013. Officiële cijfers van de VREG, die te weinig aandacht kregen de voorbije dagen, tonen aan dat, als datzelfde gemiddeld gezin overstapt van de duurste naar de goedkoopste speler, het 437,29 euro bespaart.

Wat als … alle communicatie-gespin rond de Grote Bevriezing was geïnvesteerd in het sensibiliseren van consumenten?

Ook transmissiekost stijgt op 1 april

In het allesomvattende plan om de stijgende energiefacturen aan banden te leggen, zouden niet alleen de energieprijzen bevroren worden op/voor/omstreeks 1 april, maar ook de distributietarieven (zelfs tot 2014).

Maar niet alleen de leveranciers hebben moeite om prijzen te bevriezen. Ook sommige distributienetbeheerders (DNB’s) voelen de noodzaak om prijsverhogingen, in dit geval van de transmissiekost van Elia, door te rekenen aan de consument vanaf 1 april. Dat leert een snelle blik op de website van Infrax, de koepel van de zuivere intercommunale DNB’s. Geef bijvoorbeeld postcode 2020 in, dan krijg je voor het netgebied van IVEG (regio Antwerpen) dit overzicht:

overzicht tarieven infrax

Er is een lijst met tarieven, geldig van 1 januari tot (en met?) 21 januari, een nieuwe lijst vanaf 21 (22?) januari tot en met 31 maart 2012, en tenslotte een gloednieuw tarief vanaf 1 april.

Een vergelijking van de relevante parameters in de kolom “LS zonder piekmeting” (die geldt voor zowat alle particulieren), tot 31 maart en vanaf 1 april, leert het volgende (klik voor full-image):

ook transmissietarieven stijgen op 1 april

Besluit: de component “transmissietarieven”, goed voor zo’n 5% van uw elektriciteitsfactuur, zal vanaf 1 april (ook?) stijgen met 3,5% (alvast in het netgebied IVEG).

Gezien de commotie die ons vorig blogje veroorzaakte, hoeden we ons ervoor om hier zware conclusies uit te trekken. Maar toch een poging:

Zou het kunnen dat het doelgericht supprimeren van externe kosten (transmissiekost voor een DNB, internationale gasprijzen voor een leverancier) die inherent zijn aan het leveren van energie  – een tijdelijke bevriezing, jawel – veel te complex is om in een haastig geschreven wet vast te leggen? Eerder dan aan een bevriezing, heeft de sector vandaag nood aan duidelijkheid, voor alle betrokkenen.

Het staat u vrij deze oefening te hermaken voor de andere netgebieden, wij geven de voorkeur aan een terrasje (zonder terrasverwarming, dat spreekt). Tip: Eandis voerde deze (voor alle duidelijkheid: gerechtvaardigde) aanpassingen door op 1 maart, Infrax op 1 april. In het huidige klimaat maakt die ene maand een wereld van verschil …

Stop the madness, please!

Verontwaardiging alom deze ochtend: Electrabel en Luminus hebben toch gedurfd om hun gasprijzen aan te passen, ondanks de Grote Bevriezing. Agoria vreest extra inflatie, Vande Lanotte belooft een diepgaand onderzoek.

Nochtans was er 1 punt waarop de wazige bevriezingswet vrij duidelijk was: het niveau van de prijzen wordt bevroren op 1 april*. Dat is inmiddels ook bevestigd door de CREG, toch niet meteen de grote vriend van de grote energiereuzen. Dus, wat er gebeurt bij Electrabel en Luminus is perfect normaal en legaal.

Meer nog: alle leveranciers die een variabel tarief in de markt zetten, hebben nieuwe prijzen gepubliceerd op 1 april. En dat is perfect normaal, en legaal.

Dat blijkt duidelijk uit onderstaand overzicht, gebaseerd op de officiële tariefkaarten van de leveranciers. De kolom “april 2012″ is normaal het “bevroren” tarief, zijnde de bovengrens voor aardgasprijzen, tijdens de periode van de bevriezing.

stijgende gasprijzen ondanks bevriezing

Een paar zaken verdienen wat meer uitleg:

1) Alle prijzen verhogen met ongeveer 6%, behalve NUON (-0,23%) en Octa+(+20%). Waarom wederom alleen Electrabel en Luminus publiek aan de schandpaal genageld worden, is een raadsel. De verontwaardiging is dus minstens selectief en hoogstwaarschijnlijk gespeeld, vermits vandaag nog niet duidelijk is welke leveranciers de wet al dan niet zullen toepassen.

2) Nuon past ook gewoon haar formule toe, en die leidt blijkbaar deze maand tot een verlaging. Dit is een mooie illustratie dat “geïndexeerd” niet gelijk is aan “permanent stijgend”.

3) Octa+ heeft een extra hoog niveau ingestoken (4,34 €c/kWh) en geeft hierop een korting van 10%, zodat ze toch nog marktconform zijn (deze maand: 3,91 €c/kWh). De wet zegt niets over kortingen, dus het staat Octa+ vrij om tijdens de bevriezing haar prijzen te verhogen door de korting te verlagen.

4) Essent komt niet in het lijstje voor, omdat zij ervoor kozen om tijdens de bevriezing alleen nog vaste tarieven aan te bieden.

Laten we hopen dat de overheid niet met veel bombarie naar de handelsrechtbank stapt, want dat is een op voorhand verloren zaak. Integendeel, laten we hopen dat de overheid dit stormpje aangrijpt om de hand in eigen boezem te steken en eindelijk open kaart speelt over de precieze modaliteiten en bedoelingen van deze bevriezing.

* De richtlijnen van de CREG zijn hierover glashelder: “De tijdelijke bevriezing van de opwaartse indexeringen van variabele contracten gaat bijgevolg van start op basis van de indexeringsparameters zoals door de leveranciers bekendgemaakt in hun tarieffiches op 1 april 2012.”

Echte slachtoffers van de mist rond de bevriezing: consumenten en kleine leveranciers

Zelden zoveel reacties gekregen als op het artikel over de slachtoffers van de prijsbevriezing, gisteren. Omdat we niet dezelfde fout willen maken als de auteurs van de bevriezingswet - zijnde onduidelijkheid laten bestaan over het punt dat we willen maken - deze bemerkingen:

1- Het artikel is niet gericht tegen Essent, of voor Lampiris en Eneco. Wel tegen de zeer onduidelijke bevriezingswet. Immers, Essent interpreteert de wet zeer strikt, terwijl Lampiris en Eneco er schijnbaar geen rekening mee houden. Daardoor kunnen ze vandaag nog een goedkoper maandelijks variabel tarief aanbieden, maar niemand weet wat met die tarieven zal gebeuren in de komende maanden …

2- Als we de toekomstige klanten van Essent het slachtoffer van de bevriezing noemen, dan is dat hierom: Essent heeft zich lang gepositioneerd als prijsbreker, al dan niet terecht. Wie vandaag klant wordt van Essent, zal geen goedkoop (variabel) tarief krijgen – niet omdat Essent dat niet wil, maar omdat ze het volgens hun interpretatie niet meer mogen aanbieden van de wetgever.

3- Bruno Venanzi, mede-oprichter van Lampiris, verwees op twitter naar ons artikel en gaf deze boodschap mee: “Essent augmente son prix du gaz juste avant le gel des prix de l’énergie”. Beetje flauw toch, want hij weet ongetwijfeld beter: het vaste tarief van Essent bestaat al veel langer dan vandaag, en is het goedkoopste vaste gastarief in de markt (wat op zich dan weer niet zo moeilijk is, omdat naast Essent enkel Electrabel en Nuon een vast gastarief aanbieden).

bruno venanzi tweet

 

 

 

 

De noodzaak om dit soort verduidelijkingen te geven bij enkele eenvoudige vaststellingen, toont nog maar eens hoeveel mist er rond die bevriezingswet (en de echte bedoeling ervan) hangt.

Het was misschien de bedoeling om met de Grote Bevriezing op nationaal niveau prijzen te blokkeren die op internationale markten gevormd worden, maar dat is economische nonsens. Als het daarentegen de bedoeling was om de consument toe te laten makkelijker prijzen te vergelijken, is dat helemaal mislukt. Er is een chaos gecreëerd waarvan niemand weet hoe lang hij zal duren, terwijl zowel de consumenten als de kleine leveranciers veel baat zouden hebben bij snelle duidelijkheid. Niet in het minst omdat in een bevriezingsperiode steeds meer ondergesneeuwd raakt dat een transparant variabel tarief altijd goedkoper is dan een vast tarief (zie artikel over CREG studie 1092).

Eerste slachtoffers van onduidelijkheid over de prijsbevriezing: de Essent-klanten

De Grote Bevriezing is ingegaan, gisteren op 1 april om middernacht. Er heerst echter nog steeds grote onduidelijkheid over de precieze modaliteiten. Normaal publiceren alle leveranciers elke maand een nieuwe tariefkaart, die publiek beschikbaar zijn op hun respektievelijke websites. Laten we die even raadplegen.

Minstens 1 grote (Luminus) en 1 kleine speler (Octaplus) kijken de kat nog even uit de boom en publiceerden nog niets in april. Electrabel en NUON deden dat al wel: zij verkopen nog steeds variabele contracten. We mogen waarschijnlijk aannemen dat deze traditioneel dure spelers genoeg marge hebben om een mogelijk langdurige blokkering te overleven.

Interessanter: wat doen de challengers Eneco, Lampiris en Essent?

De prijzen van deze drie leveranciers zijn in normale tijden heel vergelijkbaar, en zij zouden door hun kleinere marges ook meer problemen kunnen ondervinden met een langdurige prijsbevriezing.

Eneco en Lampiris doen alsof er niets is gebeurd, en bieden op hun nieuwe tariefkaarten nog steeds variabele gascontracten aan tegen hun oude tarieven, die maandelijks geïndexeerd worden. Business as usual dus, aan redelijk scherpe prijzen. (intussen achterhaald, zie edit onderaan)

Essent daarentegen neemt het zekere voor het onzekere en biedt enkel nog contracten aan met een vaste prijs. En dan is meteen duidelijk wie de dupe is: de vaste gasprijs die Essent aanbiedt (5,10 €c/kWh) ligt 30% hoger dan de variabele tarieven van Eneco (3,85 €c/kWh) en Lampiris (3,97 €c/kWh). Dat moet pijn doen bij deze prijsbreker – en haar toekomstige klanten …

essent vast tarief versus eneco en lampiris variabel

 

 

 

Een vast tarief is altijd duurder dan een variabel tarief, wist de CREG al te melden in een uitgebreide studie. De futures markt voorspelt op dit moment echter een piek over de komende 12 maanden die slechts 15 tot 20% hoger ligt dan het huidige prijsniveau. Maar neem het Essent eens kwalijk dat ze daar, met het huidige troebele beleid, nog 10% politiek risico bovenop doen …

[edit 9.04.2012 23u23] Eneco laat intussen weten dat de vermelde prijzen zullen gehandhaafd worden voor de periode van de bevriezing, en de geplande april-indexering niet toe te zullen passen (zie de comment op deze post, van Vincent De Dobbeleer, marketing manager Eneco).

[edit 2.04.2012 15u37] Belangrijke nuances: 1) De vermelde tarieven gelden uitsluitend voor nieuwe klanten, die een contract tekenen in april. Voor bestaande klanten van Essent zal gewoon de wet toegepast worden: hun (reeds scherpe) variabele tarief wordt bevroren op het niveau van 1 april, tot zolang de bevriezing van kracht is. 2) Vaste en variabele tarieven kunnen niet vergeleken worden, tenzij de variabele prijzen op het huidige niveau bevroren worden …

[edit 2.04.2012 14u51] Lampiris laat weten ook abonnementsformules van 35 € (“sweet”) en 30€ (“light”) te hanteren. Maar de energiekost is uiteraard doorslaggevend in deze analyse.

 

Niet treuren over “dooi”: een transparant variabel tarief is altijd goedkoper

Weer een illusie armer

De Grote Bevriezing is vandaag, enkele weken na de “lancering” in de pers, droogjes doorprikt . Woordvoerders van de regering haasten zich nu om te zeggen dat de bevriezing van de energieprijzen op zich nooit een doel is geweest. Uiteraard, want op nationaal niveau prijzen bevriezen die op de internationale markt gevormd worden, is onmogelijk. De bewuste studie van de CREG (nr 1134), waarop de hele saga werd gebaseerd, is op dat punt heel duidelijk. Het is alleen doodjammer dat het wel altijd als een echte bevriezing werd voorgesteld …

Logisch dat mensen zich nu bedrogen voelen (de commentaren onder de online krantenartikels liegen er niet om), en dat de ganse energiesector alweer vlot geassocieerd wordt met platte poenpakkerij.

Variabel is altijd goedkoper

Op het eerste zicht lijkt het natuurlijk een pak beter om je energieprijs één jaar lang vast te leggen, in plaats van een maandelijkse indexering toe te staan. In het eerste geval weet u één jaar lang precies hoeveel u zal betalen per verbruikte kilowattuur. Dat klinkt goed, maar er is een keerzijde. Om zich in te dekken tegen mogelijke prijsstijgingen op de energiemarkten, zal elke leverancier die een vast tarief aanbiedt een veiligheidsmarge inbouwen. In de “vaste” prijs zit dus een risicopremie, die hoger wordt naargelang het risico voor de leverancier groter wordt. En dat risico is: een prijsstijging van energie op de internationale markt gedurende de periode dat uw prijs vastligt.

variabel is altijd goedkoper

Typische evolutie energieprijs vast versus variabel

Een analoog systeem zie je bij de hypotheekrentes van banken, waar je als klant kan kiezen tussen variabele, semi-variabele en vaste rentevoeten. De vaste rentevoeten bieden langer zekerheid, maar zijn altijd duurder. Het ligt voor de hand dat dit ook geldt voor energie.

Niet elk werkstuk van de CREG wordt even gretig opgepikt door politici en de pers. Zo is er midden 2011, in volle vakantieperiode, een heel relevante studie (nr 1092) vrijgegeven, met als titel: “evolutie van de elektriciteitsprijzen op de korte- en langetermijnmarkt, 2010″. Interessante bedlectuur vinden wij, maar wie snel in slaap valt gaat best meteen naar p 56 van de 84, onderaan:

[...] het contract dat een jaar op voorhand wordt afgesloten, duurder is dan een contract dat een trimester op voorhand wordt afgesloten. Hoe langer op voorhand het contract wordt afgesloten, hoe hoger de risicopremie dus zal zijn.

Met andere woorden: een contract dat maandelijks geïndexeerd wordt op basis van marktprijzen, zal steeds goedkoper zijn dan een indexering per kwartaal, dat op haar beurt weer goedkoper is dan een indexering per jaar. Want inderdaad: een “vast” energiecontract, dat u een jaar lang een vaste prijs garandeert, is eigenlijk gewoon een jaarlijks geïndexeerd contract.

Transparantie is de sleutel

Wat is dan het échte probleem? Dat de indexeringsparameters die de grote leveranciers gebruiken, helemaal niet transparant zijn. De CREG heeft nu een paar maand tijd gekregen om een exhaustieve lijst met toegelaten parameters op te stellen, en leveranciers zullen verplicht worden om enkel deze parameters te gebruiken. Zo was het van in het begin bedoeld door de CREG, alleen is het nooit op die manier uitgelegd …

Na de Grote Bevriezing, de Grote Veiling?

In Trends pakt minister Van Quickenborne breed uit met de veiling van nucleaire capaciteit. En net zoals bij de Grote Bevriezing wordt er bij de Grote Veiling liefst zo weinig mogelijk gezegd over de exacte modaliteiten ervan.

Nochtans roept zo’n voorstel meteen een pak concrete vragen op over hoe die veiling zinvol kan georganiseerd worden. Even luidop denken:

mogelijkheid 1: we verkopen de nucleaire stroom aan de hoogste bieder.

In dat geval zal de prijs gelijk zijn aan de langetermijn marktprijs voor elektriciteit en geen enkel voordeel meer bieden aan de kopers. Maar daarnaast bestaat er ook een reële kans dat de gelukkige winnaars van de veiling vervolgens een volledig arbitraire nucleaire taks op hun bord krijgen. 250 miljoen – 550 miljoen – 1,2 miljard – wat zal het worden? Hoe verreken je dat in je biedprijs?

mogelijkheid 2: we verdelen de nucleaire stroom aan kostprijs verdeeld onder alle gegadigden.

Welke kandidaten komen in  aanmerking, en volgens welke verdeelsleutel? Het huidige marktaandeel van bestaande leveranciers lijkt dan een voor de hand liggende sleutel. Maar hoe kunnen die (marginale) marktaandelen dan nog groeien? En hoe krijgen nieuwe spelers op de markt dan een fair deel van de koek?

En als die andere leveranciers – de drie belangrijkste na EBL zijn: Luminus, Essent en Nuon - die stroom krijgen aan kostprijs, gaan ze die dan ook doorverkopen aan kostprijs zodat de consument echt wint? Of zullen ze gewoon op hun beurt de “superwinsten” naar hun respectievelijk Franse, Duitse en Italiaanse hoofdzetels doorsluizen?

Een goed idee zullen we hier nooit afbranden, en we hopen echt dat het dit keer wel deftig georganiseerd kan worden. Maar wat is het allemaal waard in een langetermijn businessplan, nu het nog altijd compleet onduidelijk is hoelang de kerncentrales nog openblijven na 2015?

Alle suggesties welkom … ook op het kabinet van Q, durven we te denken.

Groenestroomcarroussel (woord van het jaar?)

Op 29 februari wordt NUON door De Standaard beschuldigd van “zwartrijden op groene stroom“. Amper een dag later meldt De Morgen dat ook Electrabel “mogelijk” betrokken is bij een groenestroomcarroussel.

Zowel André Pictoel als minister Van den Bossche haasten zich om te zeggen dat dit systeem perfect legaal is, maar ook een teken dat er nog werk is aan de markt voor groenestroomcertificaten.

Van den Bossche voegt er nog aan toe: “Als de leverancier de winst op zak steekt is dat ronduit schandalig“.

 

Het is eerder uitzonderlijk in onze sector, maar dit is echt eenvoudig te na te rekenen. Leveranciers zijn immers verplicht om het bedrag dat ze aanrekenen aan hun klanten om te voldoen aan de certificatenverplichting te vermelden op hun tariefkaarten.

Op de tariefkaart van NUON “spaarstroom nature” staat een bijdrage van 1,49 eurocent per kWh, voor groene stroom en WKK samen. Dit is 14,9 euro/MWh, inclusief BTW.

De boeteprijzen in 2012 voor GSC en WKC bedragen resp. 118 euro en 41 euro. De verplichte quota zijn 8% voor GSC en 7% voor WKC. Met de rekenmachine: de maximale boete die NUON ooit zou moeten betalen is 118 x 8% + 41 x 7% = 12,31 €/MWh, zonder btw, of exact 14,9 euro/MWh inclusief btw. Eenvoudige vaststelling: NUON rekent de maximale boeteprijs door aan haar klanten.

Vogens de berichten koopt NUON de GSC’s bij de netbeheerder aan 90 euro en betaalt een compensatie aan de producent van 4 euro, in totaal 94 euro. Dit doorrekenen aan de consument aan 118 euro, staat gelijk aan ”een winst van 25% op zak steken“.

PS: het doorrekenen van de boeteprijs werd vorig jaar al aangeklaagd, met heuse huiszoekingen bij leveranciers tot gevolg. Toen bleek ook dat Electrabel de enige grote leverancier was die de certificaten correct doorrekende aan de klanten. We zeiden het al eerder: niet alles wat fout gaat in de wereld is de schuld van Electrabel. Maar ze zijn wel een mediageniek doelwit …

“Energieprijzen bevriezen” is echte aprilvis

Het werd al weken aangekondigd, en gisteren was het zover: de ministerraad heeft besloten om de energieprijzen voor negen maanden te bevriezen. Minister Vande Lanotte stelt dat dit een impact kan hebben van 4 tot 5 procent op de energiefactuur van “de mensen”, en volgend jaar nog meer. Iedereen blij: eindelijk worden de grote boze energiewolven aangepakt en de inflatie bedwongen.

Is de euforie terecht? Enkele eenvoudige vaststellingen temperen het enthousiasme toch enigszins.

1) Wie geen grondstoffen bezit, kan geen energieprijzen duurzaam bevriezen.

Aardgas en olie worden ingevoerd uit delen van de wereld die ofwel niet echt politiek stabiel zijn, ofwel er niet van wakker liggen hoeveel een Belg betaalt voor zijn energie, of beide. Het overgrote deel van onze elektriciteit wordt opgewekt uit fossiele brandstoffen, of – uiteraard – uit uranium. De enige “eigen” grondstoffen die we hebben om elektricteit te produceren zijn wind en zon – jammer genoeg benutten we die nog altijd maar voor een marginaal deel van ons verbruik.

Of je gasprijs thuis nu gekoppeld is aan olie, of alleen aan gas: uw energieleverancier koopt dat gas in het buitenland en zal daar een internationaal gevormde marktprijs voor betalen. Als de gasprijs, of de olieprijs, of beide, door het dak gaan omdat Ahmadinejad of Poetin slecht gezind zijn, zal onze Belgische regering daar niets aan kunnen doen. Echt niet.

Het belangrijkste zinnetje in het regeringsbesluit is misschien wel dit: “De regering zal de bevriezing echter kunnen opheffen, wanneer er een onvoorziene evolutie op de internationale markt van de grondstoffen plaatsvindt.”

2) De prijzen worden ook niet echt bevroren.

Niet alleen houdt de regering de deur op een kier om de bevriezing op te heffen wanneer ze dat wil. De CREG heeft gewoon tijd gevraagd (negen maanden) om de indexatieformules van de leveranciers, en vooral de daarbij gebruikte parameters, te controleren en te evalueren. Indien uit die evaluatie blijkt dat de formules en de parameters correct gebruikt worden, mogen ze ook gewoon doorgerekend worden aan de klant. U betaalt van april tot december weliswaar een vast bedrag, maar krijgt rekening gepresenteerd in januari 2013 (twee maand na de gemeenteraadsverkiezingen).

Samengevat: controle is goed, en heel erg nodig, en we kijken dan ook vol verwachting uit naar de resultaten van de CREG. Die zouden moeten leiden tot veel meer transparantie in de energiemarkt, want dat is - in tegenstelling tot een schijnbare prijsbevriezing - de enige échte duurzame bescherming van de consument.